Literatura

 

Apoftegmaty Ojców Pustyni t.1

„Gerontikon” jest dokumentem tych czasów, unikalnym w swej głębi i prostocie. W prostych słowach, bo prości byli ci, co ją tworzyli, mówi o ludziach „pijanych Bogiem”, o ich poszukiwaniach, o wzlotach i upadkach. Jest zapisem mądrości chrześcijańskiej i tego, co w niej najważniejsze: spotkania człowieka z Bogiem.


Apoftegmaty Ojców Pustyni t.2

Zbiór systematyczny (Apoftegmaty – Kolekcja systematyczna) powstał w drugiej połowie V wieku, prawdopodobnie po kolekcji alfabetycznej (Gerontikon). Spotykamy w nim apoftegmaty z oraz inne, nieumieszczone w nim, a ponadto fragmenty dzieł ascetycznych (Jana Kasjana, Hyperechiosa) oraz kilka fragmentów nieznanego pochodzenia.


Apoftegmaty Ojców Pustyni t. 3

O ile poprzednie zawierały jednolite kolekcje powiedzeń Ojców, tom obecny składa się z różnego rodzaju tekstów. Większą jego część stanowią właśnie apoftegmaty. Po raz pierwszy w języku polskim ukazują się apoftegmaty etiopskie. Ukazują one wielkie, a mało znane bogactwo życia monastycznego w Etiopii, korzeniami swymi sięgające wszak IV w.


Apoftegmaty Ojców Pustyni t. 4

W apoftegmatach jest coś, co onieśmiela: stajemy oko w oko z olbrzymim korpusem rękopisów, zredagowanym we wszystkich chyba językach starożytnego chrześcijaństwa. Czwarty tom apoftegmatów zawiera przekład 400 sentencji wydanych przez F. Nau z przechowywanego w Paryżu greckiego rękopisu Coislinus 126. W literaturze utarło się nazywać ten zbiór „kolekcją anonimową”.


Żywoty mnichów palestyńskich

Cyryl ze Scytopolis (ok. 525–559) mnich żyjący w laurach na Pustyni Judzkiej, napisał Żywoty siedmiu sławnych ascetów przebywających tam w V i VI wieku: Eutymiusza, Saby, Jana Hezychasty, Cyriaka, Teodozjusza, Teogniusza i Abraamiusza. Cyryl ze Scytopolis zyskał sobie opinię wyjątkowo rzetelnego historyka, a w każdym razie najbardziej rzetelnego spośród hagiografów późnoantycznych.


Abba, powiedz mi słowo…

Dzisiaj nie chodzimy już z pielgrzymką do pustelników, ale w tym samym duchu i celu udostępniamy ich pisma. Ten tomik przygotowała osoba o niewątpliwym autorytecie duchowym, co gwarantuje, że przedstawiona tu interpretacja mądrości Ojców Pustyni jest użyteczna także i dzisiaj.


Twarze Ojców Pustyni

Znakomita popularyzatorka zagadnień duchowości chrześcijańskiej i tłumaczka przypowieści o ascetach egipskich przybliża postacie najsłynniejszych mnichów. Opowieści o Ojcach pustyni, napisane żywym językiem, obfitujące w żartobliwe wydarzenia, ukazują początki monastycyzmu w sposób nie tylko atrakcyjny, ale również pouczający.


Kierownictwo duchowe według Ojców Pustyni

Każdy z nas dociera do celu jedynie po to, aby wyruszyć w kolejną wędrówkę, tym razem jednak taką, która nie będzie miała kresu: w głąb Trójcy. Są dwa podstawowe warunki dotarcia do Trójcy i rozpoczęcia poznawania Jej samej. Poznanie samego siebie czyli znajomość swoich słabości i pragnień oraz poznanie świata stworzonego, zarówno rzeczy widzialnych i niewidzialnych.


Przypowieści mnichów – o miłości i przyjaźni

Sentencje mnichów to pouczające mądrości ubrane w krótkie opowieści z życia religijnych mędrców. Przypowieści pełne są refleksji i przemyśleń, czasem praktycznych porad, które pokazują zagadnienia „miłości” i „przyjaźni” w świetle doświadczenia mnichów.


Przypowieści mnichów – o pokusie i grzechu

Słowo, zapomniane trochę jako narzędzie pomocy, w prezentowanych przypowieściach staje się wsparciem dla ludzi szukających porady, rozwiązania problemu, czy wskazania drogi postępowania w konkretnej sytuacji. Zebrane przypowieści to zbiór mądrości mnichów i pustelników.